Lepsze wyobrażenie funkcji, jakie spełnia pieniądz, i form, w jakich występował do dzisiaj, możemy uzyskać, zajmując się ewolucją systemu płatniczego – metod przeprowadzania transakcji w gospodarce. System płatniczy rozwijał się w ciągu stuleci, a wraz z nim zmieniały się formy pieniądza. W pewnym okresie podstawowym środkiem płatniczym i dominującą formą pieniądza były metale szlachetne, takie jak złoto. Później jako pieniądz zaczęto traktować aktywa papierowe, takie jak czeki i banknoty, które weszły do systemu płatniczego. Kierunek, w jakim rozwija się system płatniczy, ma ścisły związek z przyszłym sposobem definiowania pieniądza. Zanim zajmiemy się kierunkiem rozwoju systemu płatniczego, warto zbadać przebieg jego dotychczasowej ewolucji. Każdy przedmiot, który ma spełniać rolę pieniądza, musi być powszechnie akceptowany: wszyscy powinni przyjąć go jako zapłatę za dobra i usługi.  Przedmiot,  który dla każdego przedstawia pewną wartość, jest dobrym kandydatem do roli pieniądza, stąd też naturalnym wyborem było użycie metali szlachetnych, takich jak złoto i srebro. Pieniądz wykonany z metali szlachetnych lub innych wartościowych materiałów jest nazywany pieniądzem towarowym; od starożytności aż do czasów kilkaset lat temu pieniądz towarowy funkcjonował jako środek wymiany we wszystkich niemal (z wyjątkiem najbardziej prymitywnych)  społeczeństwach. Z systemem płatniczym opartym wyłącznie na metalach szlachetnych związany jest jednak pewien problem, mianowicie pieniądz taki jest bardzo ciężki i trudno go przewozić z miejsca na miejsce. Wyobraź sobie dziury we własnych kieszeniach, gdybyś musiał kupować, korzystając tylko z monet! Na większe zakupy – takie jak kupno domu – byłbyś zmuszony raczej wynajmować ciężarówkę, która przewiozłaby twoją zapłatę.

1 KOMENTARZ

Comments are closed.